Psychoedukacja...

Sugestopedia

Sugestopedia to metoda przyspieszonego uczenia się języków. Powstała w Bułgarii w latach 60-tych, a od końca lat 70-tych rozwijana była na całym świecie. Uczenie się przy wykorzystaniu tej metody dzielone jest na dwa etapy – aktywny oraz pasywny.

Podstawowymi elementami wykorzystywanymi w seansach sugestopedycznych jest odpowiednio dobrana muzyka, praca z rytmem oddechu, wizualizacje oraz elementy relaksacji. Odpowiednio dobrana muzyka, ze względu na rytm (najlepiej 56-64 uderzeń na minutę) oraz tonację (wysokie częstotliwości, ok. 8000 HZ), usprawnia pracę mózgu, poprawiając koncentrację, stymulując i regenerując zdolności intelektualne. Stosowanie technik relaksacyjnych oraz odpowiedni rytm oddechu (wdech – 2 sekundy, zatrzymanie oddechu – 4, wydech – 2) pozwala wprowadzić fale mózgowe w rytm alfa, w którym umysł jest najbardziej chłonny.

Klasyczne seanse sugestopedyczne były dość skomplikowane. Wymagały współpracy doskonale przygotowanego nauczyciela i zmotywowanego ucznia, a w efekcie nauka biegłego posługiwania się językiem obcym (obejmująca ok. 2000 słów) trwała 10 dni.

Jak dziś używana jest sugestopedia?

Dziś sugestopedia w swojej klasycznej formie stosowana jest sporadycznie, lecz jej kluczowe składniki, takie jak używanie muzyki barokowej, relaksacja i praca oddechem, wykorzystywane są do dziś w metodach szybkiej nauki, stanowiąc jedne z najbardziej skutecznych elementów.